هنگام انتخابدیگ بخار بخار، سه پارامتر ظرفیت تبخیر ، فشار کار و نوع سوخت باید در ترکیب با تقاضای بخار واقعی تعیین شود. بیایید ابتدا در مورد ظرفیت تبخیر صحبت کنیم ، که اشاره به چند تن بخار است که دیگ بخار می تواند در ساعت تولید کند. شما باید ابتدا مصرف بخار خود را محاسبه کنید ، مانند میزان بخار در کارخانه به نان های بخار ، آب جوش و ماشین های درایو. اگر به طور متوسط از 2 تن بخار در ساعت استفاده می کنید ، با توجه به اینکه ممکن است مصرف در ساعات اوج افزایش یابد یا راندمان دیگ بعد از مدت طولانی استفاده کاهش یابد ، بهتر است مدلی را با ظرفیت تبخیر در حدود 3 تن انتخاب کنید و حاشیه ای را به اندازه کافی باقی می گذارد.
فشار کار به هدف بخار بستگی دارد. اگر بخار فقط برای گرم کردن و خشک کردن لباس استفاده شود ، فشار نیازی به زیاد نیست ، {{0}}. 8-1. 2 MPa کافی است. اما اگر برای راکتورهای شیمیایی و اتوکلاو استفاده شود ، فشار باید به بیش از 1.6 MPa افزایش یابد. در هنگام انتخاب ، فشار کار رتبه بندی دیگ باید 0 باشد. {6}} 3 MPa بالاتر از فشار مورد نیاز واقعی است ، زیرا در خط لوله از دیگ به تجهیزات استفاده از بخار در خط لوله کاهش فشار خواهد یافت. اما خیلی زیاد انتخاب نکنید ، هرچه فشار بیشتر باشد ، هزینه دیگ بخار بیشتر می شود و همچنین سوخت را هدر می دهد.
نوع سوخت عمدتا به انتخاب دیزل و روغن سنگین بستگی دارد. دیگهای دیزل به سرعت شروع می شوند و نیازی به گرم کردن سوخت ندارند. آنها برای دیگهای کوچک یا صحنه هایی که نیاز به شروع و توقف مکرر دارند ، مانند بیمارستان ها و هتل ها مناسب هستند ، اما دیزل گران است و هزینه عملیاتی نیز گران است. روغن سنگین دارای کالری بالایی است و ارزان است که برای کار طولانی مدت در کارخانه های بزرگ مناسب است. با این حال ، روغن سنگین دارای ویسکوزیته بالایی است و قبل از اینکه بتواند به طور عادی بسوزد ، باید تا درجه {1}} گرم شود. دیگ بخار باید مجهز به دستگاههای گرمایشی و فیلتر کننده سوخت باشد که برای آن برای نگهداری مشکل تر است.
پس از تعیین این سه پارامتر ، به بازده حرارتی دیگ بخار بخار روغن (هرچه سوخت بیشتری ذخیره شود) نگاه کنید ، منطقه کف (اگر سایت کوچک باشد ، یک دیگ عمودی را انتخاب کنید) و درجه اتوماسیون (خواه به طور خودکار آب اضافه کنید و آتش را تنظیم کنید) و اساساً می توانید مدل مناسب را انتخاب کنید.
